بِه (cydonia oblonga) درختی کوچک با ساقههای قهوهای تیره است. زیر برگهایش پُر از کُرک است اما روی آنها صاف و بیکُرک است. گلهای آن درشت و سفید یا سفید-صورتی است. میوه به درشت و پر از کرک و حاوی دانههای لعابدار است. بوی مطبوعی دارد و طعمش شیرین و کمی ترش و قابض است . قسمت مورد استفاده آن دانه، میوه و برگ درخت است.
خواص دارویی بِه
طبیعت بهِ شیرین معتدل و یا گرم وتر و بِه ترش سرد و خشک است.
– دانه بِه در رفع التهابهای داخلی مخاطها مفید است
– دانه بِه به رفع سرفه کمک میکند
– تقویتکننده اعمال معده است
– متوقف کننده اسهالهای ساده و دیسانتری است
-به درمان ورم حاد رودهها کمک میکند
– استعمال خارجی آن به اثر نرم کنندگی دارد و به بهبود سوختگیها، سرمازدگی و ترک پوست (نوک پستان و لب) کمک میکند
– در درمان خونریزیهای رحمی و بواسیری و ترشحات مهبلی مفید است
– در استعمال خارجی اثر نرم کنندگی دارد
– برگ درخت بِه اثر آرامکننده و مسکن دارد و معمولاً به صورت دمکرده مصرف میشود
– در طب سنتی از به مقوی سیستم قلبی عروقی و سیستم گوارشی یاد شده است
– لوسیون تهیه شده از پوستِ به برای پوست صورت مفید است و برای پیشگیری از چین و چروک از آن استفاده میشود.
ترکیبات شیمیایی بِه
بِه مواد قندی – پکتین ویتامینهای b ، c ، pp و پرو ویتامین a دارد . مغز دانه بِه امولسیون، پروتئینهای مختلف ماده روغنی دارد . پوشش خارجی دانهِ به 20 تا 22 درصد موسیلاژ محلول در آب دارد.
مضرات بِه
پوست دانه به را در مصارف داخلی به صورت له شده نباید از مغز جدا کرد زیرا در مجاورت آب ایجاد اسید سیانیدریک نموده و سمیت ایجاد میکند .
